ഞങ്ങള് എല്ലാവരും കാത്തിരുന്ന ആ ദിവസം വന്നു. 20 കൊല്ലങ്ങള്ക്കു മുന്പ് ഞങ്ങള് 18 പേരാണ് PG ക്ക് ഒരുമിച്ചു മഹാരാജാസില് എകൊനൊമിക്സ് നു പഠിച്ചിരുന്നത് .രാവിലെ തന്നെ അജിത വീട്ടിലേക്കു വിളിച്ചിരുന്നു. എടോ, എനിക്ക് തനിയെ വരാന് വയ്യ . നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു പോവാം എന്ന്. എന്റെ സ്വഭാവം ഇപ്പോഴും മാറിയിട്ടില്ല എന്നും കൂടി കൂട്ടി ചേര്ത്തു .അജിത പണ്ടേ reserved ആണ്. അധികം ആരോടും മിണ്ടില്ല . എങ്ങനെ ആണാവോ ഞങ്ങള് ഫ്രണ്ട്സ് ആയത് ? അനിത അതിനു മുന്നേ തന്നെ ഒരുമിച്ചു പോവാമെന്നു പറഞ്ഞിരുന്നു . അങ്ങനെ ഞങ്ങള് മൂന്നു പേരും കൂടെ BTH ഇല് എത്തിയപ്പോ സമയം കൃത്യം 3 മണി . ദേവകിയെ മൊബൈലില് വിളിച്ചു . അപ്പൊ പറഞ്ഞു..നേരെ ഇങ്ങു പോരെ ഞങ്ങള് ഇവിടെ വെല്ക്കം ഡ്രിങ്ക്സ് ഒക്കെ തയ്യാറാക്കുവാ ..നസീം അങ്ങോടു വരുന്നുണ്ട് എന്ന്. നസീമിനെ കണ്ടാല് തിരിച്ചറിയോ എന്നായിരുന്നു സംശയം .ഞാന് ഫോണ് വെക്കുന്നതിനു മുന്നേ തന്നെ നസീം അടുത്തേക്ക് വന്നു. നസീമിന് വലിയ മാറ്റം ഒന്നുമില്ല .
ഞങ്ങള് reception ഇല് ചെന്നു . അവിടെ ഗീതയും , റാണിയും , ദേവകിയും ഉണ്ട് .പിന്നെ ഞങ്ങള് മറ്റുള്ളവര് വരാന് കാത്തു നിന്നു. അന്സാരിയുടെ കൂടെ ആണ് ജോസ് വന്നത് . ഞങ്ങള് ആദ്യം വിചാരിച്ചത് അന്സാരി ഏതോ വല്യപ്പന്റെ കൂടെ വന്നു എന്നാണ്. ജോസ് കാറില് നിന്നു ഇറങ്ങി ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് വന്നിട്ട് 'എന്നെ മനസ്സിലായോ ' എന്നു ചോദിച്ചു . ആര്ക്കും മറുപടി ഇല്ല. 'ഞാന് ജോസ് ആണ്' എന്നു പറഞ്ഞു പരിചയപ്പെടുത്തിയപ്പോള് വിശ്വസിക്കാതെ ഇരിക്കാനും വയ്യ. എന്റെ ഈശ്വരാ . ഞങ്ങളുടെ എല്ലാം മനസ്സില് തല നിറയെ ചുരുണ്ട മുടിയുള്ള പാലാക്കാരന് ഒരു അച്ചായന് ജോസ് ആണ് ഉള്ളത് . ഇത് ക്ലീന് കഷണ്ടി !!പോരാത്തതിന് ഒരു കുടവയറും ഉണ്ട്.
പിന്നീട് എത്തിയത് ജമാല് ആയിരുന്നു . ശ്രീദേവി തൃശൂരില് നിന്നു വന്നത് കൊണ്ട് ഏറ്റവും അവസാനം ആണ് എത്തിയത്. അപ്പോഴേക്കും 3.30 മണി ആയി.അങ്ങനെ മൊത്തം ഞങ്ങള് ladies 7 പേരും ജന്റ്സ് 4 പേരും എത്തിയിരുന്നു .ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് എല്ലാവരും 20 കൊല്ലം പിറകിലേക്ക് പോയി.പലര്ക്കും കാര്യമായ മാറ്റങ്ങള് ഒന്നും ഇല്ല. ജോസിനെ കണ്ടപ്പോള് മാത്രം ആണ് ഞങ്ങള് ഒന്ന് ഞെട്ടിയത് .
അന്സാരിക്കും സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തേണ്ടി വന്നു. കാരണം ഞങ്ങളുടെ കൂടെ പഠിക്കുമ്പോള് താടി നീട്ടി വളര്ത്തി , ഗദര് ജൂബയുമിട്ടു , ഉഗ്രന് KSU ക്കാരന് ആയിട്ടായിരുന്നു അന്ന് വിലസിയിരുന്നത് .ക്ലാസ്സില് കയറാരെ ഇല്ലായിരുന്നു . അന്സാരിക്ക് വേണ്ടി വോട്ട് പിടിക്കാന് ഞങ്ങള് ക്ലാസ്സ് മുറികള് കേറി ഇറങ്ങിയത് ഇന്നലെ എന്ന പോലെ ഓര്മ വന്നു. ആരും തന്നെ KSU അനുഭാവി ആയിട്ടല്ല , ഒരു ക്ലാസ്സ് മേറ്റ് ഇന്റെ മുഖം രക്ഷിക്കണമല്ലോ എന്നോര്ത്തിട്ട് . . ഇപ്പൊ ക്ലീന് shave ഒക്കെ ചെയ്തു ഷര്ട്ട് ഒക്കെ ഇന്സേര്ട്ട് ചെയ്തു വന്നത് കൊണ്ട് പെട്ടന്ന് തിരിച്ചറിയാന് പറ്റിയില്ല .
എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്നു മസാലദോശയും കാപ്പിയും കുടിച്ചു . 5 മണി വരെ BTH കാര് ഞങ്ങളെ സഹിച്ചു . ശരിക്കും കോളേജ് സ്ടുടെന്റ്സ് കൂട്ട് കൂടുമ്പോഴുള്ള ആവേശവും ആര്പ്പു വിളിയും ആയിരുന്നു.അത് കഴിഞ്ഞപ്പോ ഞങ്ങള് കുറച്ചു സ്നാപ്സ് എടുത്തു . പിന്നീട് കോളേജ് ചുറ്റിക്കറങ്ങി, രാജേന്ദ്ര മൈതാനത്തിലേക്ക് പോയി. കായല് കാറ്റു ആസ്വദിച്ചു കാട്ടു ചെമ്പകത്തിന്റെ ചോട്ടില് ഇരുന്നു വീണ്ടും കുശലം പറച്ചില് . എല്ലാവരും മൊബൈല് നമ്പറും അഡ്രസ്സും വിസിറ്റിംഗ് കാര്ഡ്സും എല്ലാം എക്സ്ചേഞ്ച് ചെയ്തു. ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ജോസ് ഒരു പേപ്പര് തുറന്നു വെച്ച് എന്തൊക്കെയോ കാര്യമായി പഠിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു . ചോദിച്ചപ്പോള് ആണ് അറിഞ്ഞത് , ആകെ രണ്ടു ladies നെ മാത്രമേ ജോസിനു തിരിച്ചറിയാന് പറ്റിയുള്ളൂ . (പുള്ളിക്കാരന് M.A previous നു തിരുവനന്തപുരം university കോളേജില് ആയിരുന്നു. സെക്കന്റ് ഇയര് ആണ് ഇവിടേക്ക് വന്നത്) ബാക്ക്കിയുള്ളവരെ ജോസ് ബൈ ഹാര്ട്ട് പഠിക്കയായിരുന്നു , ആളെ നോക്കുക , കടലാസ് നോക്കിപേര് ഓര്മിക്കുക. ജോസിന്റെ ഈ മാച്ച് ദി following 5 മണി വരെ തുടര്ന്നു . പോവുന്നതിനു മുന്നേ എല്ലാവരുടെയും പേരുകള് പറയാന് നിര്ബന്ധിച്ചിട്ടും പാവത്തിന് സാധിച്ചില്ല .(ജോസ് ഇപ്പൊ ഒരു കോളേജിന്റെ വൈസ് പ്രിന്സിപ്പല് ആണ്)
വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം കണ്ടു മുട്ടിയപ്പോള് ഞങ്ങളില് മിക്കവരും തന്നെ വെല് settled ആയി കഴിഞ്ഞിരുന്നു . എല്ലാവര്ക്കും മക്കള് ആയി. രാഷ്ട്രീയം കൊണ്ടു നടന്ന അന്സാരി, ഗാന്ധിസത്തില് ഒരു MA കൂടി എടുത്തു, പിന്നെ Mphil. അലസി പോയ ഒരു Phd കൂടെ കൈയ്യില് ഉണ്ട്. എന്നിട്ടോ ഇപ്പോള് എറണാകുളത്ത് ഇതുമായി യാതൊരു ബന്ധവും ഇല്ലാത്ത ഒരു ബിസിനസ് നടത്തുന്നു !!. പിന്നെ ഒരാള് Dysp. ഈ Dysp ക്കും M.A.ഏകൊനൊമിക്സിനുമ് തമ്മില് എന്താ ബന്ധം എന്നു ഒരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല .അതും അന്ന് കൂടെ പഠിച്ചവരില് പൊതുവേ സോഫ്റ്റ് ആയ ഒരാളാണ് Dysp ആയത്.ചോദിച്ചിട്ട് Dysp ക്കും ഉത്തരം ഇല്ല. ഒരാള് magistrate ആണ് ഇപ്പോള് .പണ്ട് ഞങ്ങള് എല്ലാം ഒരുമിച്ചു ഹൈ കോര്ട്ട് ടെസ്റ്റ് എഴുതിയപ്പോള് ഇദ്ദേഹം മാത്രം രക്ഷപ്പെട്ടു .രണ്ടു പേരും ഇപ്പൊ ലൈറ്റ് വെച്ച കാറില് വിലസുന്നു . നമ്മളെ ഒക്കെ എന്തിനു കൊള്ളാം എന്നു പാതി അസൂയയോടെ ഞങ്ങള് തമ്മില് പറഞ്ഞു.
Ladies വന്നവരില് 4 പേര് ഇന്ഷുറന്സ് ലും ബാങ്ക് ഇലുമായിട്ടു 60 വയസ്സ് വരെ സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചു , ഒരാള് Phd എടുത്തു പേരിന്റെ കൂടെ ഡോക്ടര് കൂടി ചേര്ത്തു എകൊനൊമിക്സ് പ്രൊഫസര് ആയി ജോലി നോക്കുന്നു . ഇപ്പോഴും 'മൈക്രോ ' യ്ക്കും 'മാക്രോ 'യ്ക്കും ഇടയില് നിന്നും മോചനം കിട്ടിയിട്ടില്ല . അജിത ag's ഓഫീസില് (previous പോസ്റ്റ് ഒന്ന് കാണൂ ), അനിത മാത്രം പൂമുഖ വാതിലില് കണവനേയും കാത്തു നില്ക്കുന്ന ' വീട്ടമ്മയുടെ റോളില് . മറ്റു തിരക്കുകള് കാരണം വരാന് സാധിക്കാതെ പോയ കുരിയക്കോസും , അശോകനും , മുഹമ്മദും ബാങ്കില് , ഇത് വരെ പിടി തരാതെ പോയ മൂന്നു ladies കൂടെ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഉണ്ട്. മംഗളം , ആന്സി ,ഗോമതി . എവിടെയോ എന്തോ?
കൂട്ടുകാരുമായി സൊറ പറഞ്ഞിരിക്കുംപോഴാനു കേട്ടത് അശോകന് ഇതു വരെ പെണ്ണ് കെട്ടിയിട്ടില്ല എന്നു. അശോകന് കാനറ ബാങ്കില് ആണെന്ന് മാത്രം അറിയാം . ആര്ക്കും തപ്പി എടുക്കാന് ഇതു വരെ പറ്റിയില്ല. അന്ന് അശോകന് നന്നായിട്ട് പാടുമായിരുന്നു . ആണുങ്ങള്ക്ക് അപ്പൊ ഒരു സംശയം നിങ്ങളില് ആരാണ് അശോകനെ പറ്റിച്ചത് എന്നു.ആരോടും പറയില്ല , ഇപ്പോഴെങ്ങിലും തുറന്നു പറഞ്ഞേക്കൂ എന്ന അഭ്യര്ഥന കൂട്ടച്ചിരിയില് അലിഞ്ഞു പോയി.
ഒരു പാട് നാളുകള്ക്കു ശേഷം കണ്ടതിന്റെ സന്തോഷം പറഞ്ഞറിയിക്കാന് വയ്യ. അത്രയ്ക്ക് ആഹ്ലാടകരമായിരുന്നു ഞങ്ങള്ക്ക് ഈ നിമിഷങ്ങള് . പ്രത്യേകിച്ച് കാരണങ്ങള് ഒന്നും തന്നെ ഇല്ലാതെ ഞങള് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. കുടുംബവും , കുട്ടികളും , ജോലിയും , ഉത്തരവാധിത്തങ്ങളും ഒക്കെ ഉളള ലോകത്തില് നിന്നും പഴയ ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള ഒരു സ്വപ്ന യാത്ര ആയിരുന്നു അത് .
വീണ്ടും കാണാം എന്ന വാഗ്ദാനത്തോടെ ഞങ്ങള് 6 മണിയോടെ പിരിഞ്ഞു ....അവനവന് കെട്ടിപ്പടുത്ത ലോകത്തിലേക്കുള്ള തിരിച്ചു യാത്ര..അപ്പോഴും എന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചിരുന്നു ..ഞാന് ഇനി ഇവരെ ഒന്നും കാണില്ല എന്നു. ഇനി കണ്ടാലും നമുക്ക് അവകാശപ്പെടാന് പറ്റുമോ, ഞാന് ഇവരെ ഒക്കെ കണ്ടിട്ട് 20 കൊല്ലങ്ങള് ആയി എന്ന്??ഇനിയും ഇതു പോലെ മറഞ്ഞു പോവും എല്ലാരും ..ഇതൊക്കെ ഒരു ജീവിതത്തില് ഒരിക്കല് മാത്രം ഉണ്ടാവുന്ന സംഭവങ്ങള് അല്ലേ?
