വൈരക്കല്ലുകള്‍

എനിക്ക് പ്രതികരിക്കാതെ ഇരിക്കാന്‍ വയ്യ. ഇനിയും എത്രയോ അറിയപ്പെടാത്ത അഭയമാര്‍ . എത്രയോ അറിയപ്പെടാത്ത ഒറീസ്സ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തലുകള്‍ . നമ്മള്‍ എവിടെക്കാണ്‌ പോകുന്നത് ? എവിടെ ആണ് സ്ത്രീക്ക് സുരക്ഷിതത്വം ? എവിടെ ആണ് സ്വാതന്ത്ര്യം?

എന്‍റെ കൂടെ pg ക്ക് പഠിച്ചിരുന്ന രണ്ടു പേരു പള്ളിയിലെ അച്ചനാകാന്‍ പഠിച്ചിട്ടു പകുതി വഴിക്ക് സ്വയം ബോധം വന്നു അച്ചനാകണ്ട എന്ന തീരുമാനത്തില്‍ തിരിച്ചു വന്നവരാണ് . (അതോ അവിടെ നിന്നു പറഞ്ഞു വിട്ടതാണോ എന്നറിയില്ല). രണ്ടു പേരെയും ഞങ്ങള്‍ അടക്കത്തില്‍ 'മഠം ചാടികള്‍ ' എന്ന ഓമന പേരിട്ടു വിളിച്ചിരുന്നു . എവിടെ എങ്ങിലും കേട്ടിട്ടുണ്ടോ കന്യാസ്ത്രീ ആകാന്‍ ഇറങ്ങി പുറപ്പെട്ടു തിരിച്ചു വന്ന സ്ത്രീകളുടെ കഥ ? ഉണ്ടെങ്കില്‍ തന്നെ അത് വിരലില്‍ എണ്ണാവുന്നവര്‍ മാത്രം. അവര്‍ക്ക് സമൂഹം കല്‍പ്പിച്ചിരിക്കുന്ന വിലക്കോ ? പിന്നെ അവളെ ആരെങ്ങിലും കല്യാണം കഴിപ്പിക്കാനോ കല്യാണം കഴിക്കാനോ തല്പര്യപ്പെടുമോ ? അഭയമാര്‍ക്കും അതൊക്കെ തന്നെ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത് .

കന്യാസ്ത്രീ മഠത്തില്‍ എത്ര പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉണ്ടായാലും അത് സഹിക്കുക . കൂട്ടുനില്‍ക്കാന്‍ മുതിര്‍ന്ന കന്യാസ്ത്രീകളും (ചേ !! നോക്ക് ഇവിടെയും സ്ത്രീക്ക് ഏറ്റവും വലിയ പാര മറ്റൊരു സ്ത്രീ തന്നെ) ഉണ്ടെങ്കില്‍ സാധുക്കളായ പാവം അഭയമാര്‍ എന്ത് ചെയ്യാന്‍ ? സ്വയം വിധിക്ക് കീഴടങ്ങുക തന്നെ. ഇനിയെങ്ങിലും ദുഷിച്ച ഈ അനീതികള്‍ നടക്കാതിരുന്നെങ്ങില്‍ ? എന്തിനാ അമ്മമാര്‍ മകളെ അല്ലെങ്ങില്‍ മകനെ സന്യസിക്കാന്‍ വിടുന്നത് ? കുടുംബത്തിനു സല്പേര് കിട്ടാനോ അതോ സ്ത്രീധന കാശ് മുടക്കണ്ട എന്ന് കരുതിയോ ? എന്താണ് അവിടെ ശ്രെഷ്ടമായത് കാണുന്നത് ? ഇനി എന്ഗിലും ഈ മാതിരി ഉള്ള നരക കുഴികളിലേക്ക് മക്കളെ എറിഞ്ഞു കളയല്ലേ ...

നമുക്കെന്തിനാ ഒരു അല്ഫോന്സ വിശുദ്ധ ? ഒരു സ്ത്രീ ജന്മം മുഴുവന്‍ രോഗത്തിലും വേദനയിലും നശിച്ചു പോയതിന്റെ ഓര്മക്കോ ? അതോ മരിച്ചു പോയതിന്‍റെ ശേഷം അല്‍ഭുതങ്ങള്‍ സംഭവിപ്പിച്ചതിലോ ? നിങ്ങളുടെ മരിച്ചു പോയ അപ്പച്ചനോടും അമ്മയോടും പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് അല്‍ഭുതങ്ങള്‍ സംഭവിക്കാരില്ലേ ? എവിടെ നമ്മുടെ മദര്‍ തെരേസ ? ജീവിതം കൊണ്ടു മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് കാരുണ്യം എന്തെന്ന് പഠിപ്പിച്ച ആ മഹതി എത്രയോ വലിയവര്‍ . ഇവിടെ അഭയമാര്‍ ഉള്ളിടത്തോളം കാലം സ്ത്രീ ജന്മം എവിടെയും വിശുധീകരിക്കപ്പെടുന്നില്ല . നമുക്കു ഒരു വിശുധയെയും വേണ്ട. അഭയമാരും ഒറീസ്സ സംഭവങ്ങളും ഉണ്ടാകാതെ ഇരുന്നാല്‍ മാത്രം മതി.

കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച ഞാന്‍ മാതാ അമൃതാനന്ദമയിയുടെ ഒരു വീക്ഷണം വായിച്ചു. അതില്‍ അമ്മ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് ഒന്നു കേട്ടോളു . 'ഒരാള്‍ മറ്റൊരുവന് വളരെ അധികം വില പിടിപ്പുള്ള ഒരു വൈരക്കല്ല് സമ്മാനിച്ചു . കൊടുത്ത നിമിഷം മുതല്‍ അയാള്‍ക്ക് വിഷമം ആയി. ശ്ശെ വേണ്ടിയിരുന്നില്ല , കൊടുക്കണ്ടായിരുന്നു എന്ന ചിന്ത. അടുത്ത നിമിഷം മുതല്‍ അത് എങ്ങനെയും തിരിച്ചു വാങ്ങിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ തുടങ്ങി അയാള്‍ . സ്ത്രീക്ക് കിട്ടുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യം ഇതു പോലെ ആണ്.' ഒന്നു ചിന്തിക്കൂ കൂട്ടരേ .

എനിക്കും കിട്ടിയിട്ടുണ്ട് വൈരക്കല്ലുകള്‍. തിരിച്ചു വാങ്ങിക്കാനുള്ള ശ്രമവും നടക്കുന്നുണ്ട് . ഒരിക്കലും തിരിച്ചു കൊടുക്കില്ല എന്ന തീരുമാനത്തിലാണ് ഞാനും. എത്ര പേര്‍ക്ക് അതിന് സാധിക്കും??

ഗുല്‍മോഹര്‍

അതെ ഗുല്‍മോഹര്‍ പ്രണയത്തിന്റെ പര്യായമാണ് . വേനലില്‍ പൂക്കുന്ന കടും ചുവപ്പാര്‍ന്ന പൂക്കള്‍ . മറ്റു പൂക്കള്‍ എല്ലാം തന്നെ ഏപ്രില്‍ മേയ് മാസങ്ങളില്‍ പൂക്കുമ്പോള്‍ ഗുല്‍മോഹര്‍ മാത്രം കത്തിക്കാളുന്ന വേനലിന് കുളിര്‍മ പകരാന്‍ കാത്തു നില്‍ക്കും. പൂവിട്ടാലോ ..അത് ഒരു കാഴ്ച തന്നെ ആണ്.നിര നിരയായി അടി മുടി ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂത്തു നില്‍ക്കുന്ന വഴികള്‍ എത്ര കണ്ടാലും മതി വരില്ല എനിക്ക്.

കുട്ടിക്കാലത്ത് ഗുല്‍മോഹറിന്റെ പൂക്കള്‍ വീണു കിടക്കുന്ന മുറ്റത്തിരുന്നു ഒരു പാടു കളിച്ചിട്ടുണ്ട് . ഗുല്‍മോഹറിന്റെ വിടരാറായ മൊട്ടുകള്‍ പതിയെ വിടര്‍ത്തിയാല്‍ അതിന്‍റെ നടുക്കുള്ള ചെറിയ തലയോട് കൂടിയ തണ്ടുകള്‍ ഓരോന്നായി പറിച്ചു തലകള്‍ തമ്മില്‍ കൂട്ടിപ്പിണച്ച്‌ എതിര്‍ ദിശയിലേക്കു വലിക്കുക . ആരുടെ കൈയിലിരിക്കുന്ന തലയാണോ പോയത് അയാള്‍ തോറ്റു. അങ്ങനെ എത്രയോ കളികള്‍ കളിച്ചിരുന്നു പാവം ഈ പൂമൊട്ടുകള്‍ കൊണ്ട്‌.

ഞാന്‍ പഠിച്ചിരുന്ന കോളേജിലേക്കുള്ള നടപ്പാതയില്‍ ഗുല്‍മോഹര്‍ ധാരാളം ഉണ്ട്. അവ പൂത്തിരിക്കുന്ന നാളുകളില്‍ എത്രയോ ദിവസങ്ങള്‍ പൂവിതള്‍ ചവുട്ടി നടന്നിരിക്കുന്നു . അന്നാണ് മനസ്സിലായത് പ്രണയത്തിനും ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂവിനും ഉള്ള അടുപ്പം . എന്തു കൊണ്ടോ കോളേജ് ലൈഫില്‍ ധാരാളം ഗുല്‍മോഹര്‍ ഓര്‍മ്മകള്‍ ഉണ്ടെങ്ങിലും പ്രണയമില്ലായിരുന്നു .

പിന്നീടുള്ള ജീവിതത്തിലാണ് മനസ്സിലായത് പ്രണയമില്ലാതെ ഒരു ജീവിതം പൂര്‍ണമാവില്ല എന്ന്. ആരോടെന്ങിലും എന്തിനോടെന്ങിലും പ്രണയം കൂടിയേ തീരു . പുസ്തകങ്ങളോട് പ്രണയം, പൂവിനോട് പ്രണയം, പാട്ടിനോട് പ്രണയം, കൃഷ്ണനോട് പ്രണയം, അങ്ങനെ എന്തെങ്ങിലും ഇല്ലാതെ എങ്ങനെ ജീവിതം മുന്നോട്ടു പോവാനാണ് ? ഞാന്‍ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കിയത് നിഷ്കലന്ഗ ഹൃദയങ്ങള്‍ക്കെ പ്രണയിക്കാന്‍ ആവൂ എന്നതാണ്. വലിയ മസിലും പിടിച്ചു കൊണ്ടു നിന്നാല്‍ പ്രണയം നിങ്ങളെ തേടി വരില്ല, താനേ തേടി വരുന്ന പ്രണയമേ പ്രണയം ആകൂ ...(ഇതു പ്രണയം അറിയാതെ പോയവരോട്)

എന്‍റെ ഒരു ബ്ലോഗ്ഗര്‍ സുഹൃത്ത് പ്രണയത്തെ വര്‍ണിച്ചു എഴുതിയത് ഇങ്ങനെ ആണ്.."അണ്ണാന്‍ കുഞ്ഞിനു പഴുത്ത മാങ്ങയുടെ മണം കിട്ടിയാല്‍ ഉള്ള അവസ്ഥയാണ് പ്രണയം എന്ന്” .മറ്റേത് പ്രണയ നിരീക്ഷണങ്ങളിലും വെച്ചു എനിക്കേറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട വാചകം ആണ് അത്. അവള്‍ അത് എവിടെ നിന്നെന്ങിലും ചൂണ്ടിയതാണോ എന്നറിയില്ല. മാങ്ങാ ആയാലും തേങ്ങ ആയാലും സംഭവം അത് തന്നെ.

പ്രണയം എന്താണെന്നു അറിയാത്തവര്‍ക്ക് ഹാ കഷ്ടം ! പ്രണയിക്കുക , പ്രണയിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുക ...നിങ്ങളുടെ പ്രണയം ഗുല്‍മോഹര്‍ മരം പൂത്തതു പോലെ ആവട്ടെ ..വേനലിലെ ഒരു തണല്‍ , ഒരു കുളിര്‍മ, ഒരു തലോടല്‍ , ഒരു ആശ്വാസം , ഒരു സാന്ത്വനം ആയിത്തീരട്ടെ അത്.

(വല്ലവനും കുഴിയില്‍ വീണാല്‍ എനിക്കെന്ത് ചേതം ?) ;)

ലില്ലി പൂക്കള്‍

ഞാന്‍ ഒന്നു മുതല്‍ നാല് വരെ പഠിച്ചത് എന്‍റെ അമ്മയുടെ വീടിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് ഉള്ള ഒരു സ്കൂളില്‍ ആണ്. എന്നും ഉച്ചക്ക് ഞാന്‍ അമ്മ വീട്ടില്‍ പോയാണ് ഊണ് കഴിക്കുന്നത് . അന്നൊക്കെ ഉച്ചക്ക് ചോറ് കൊണ്ടു വന്നു സ്കൂളില്‍ ഇരുന്നു കഴിക്കുന്ന കുട്ടികളോട് എനിക്ക് അസൂയ ആയിരുന്നു. ഊണ് കഴിക്കാന്‍ എനിക്ക് ഒരു പാടു സമയം വേണം. (പിന്നീടുള്ള വഴികളില്‍ എപ്പോഴോ ആണ് ഊണ് കഴിക്കാന്‍ 5 മിനിറ്റ് ധാരാളം മതി എന്നായത് ) അപ്പൊ എന്‍റെ കൂട്ടുകാര്‍ അവര്‍ കൊണ്ടു വന്ന ചോറ് ഉണ്ടിട്ടു എന്‍റെ വീട്ടിലേക്ക് വരും. അവര്‍ അവിടെ പറമ്പില്‍ കളിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഭക്ഷണം അകത്താക്കാന്‍ പാടു പെടുക ആയിരിക്കും.

അമ്മവീട്ടില്‍ നിറയെ പൂക്കള്‍ ഉണ്ട്. മതിലിനു പകരം അന്ന് വേലി ആണ്. വേലി ആയിട്ട് വെച്ചു പിടിപ്പിച്ചിരുന്നത് മഞ്ഞ കോളാമ്പി ചെടി ആയിരുന്നു. വീടിനു ചുറ്റും അത് പൂത്തു നില്ക്കുന്നത് കാണാന്‍ നല്ല ഭംഗി ആണ്. അവിടെ ഒരു കുളവും ഉണ്ട്. കുളത്തിനു നല്ല ആഴമുള്ളത് കൊണ്ടു എന്‍റെ കൂട്ടുകാര്‍ വന്നാല്‍ അവരെ അങ്ങോട്ട് വിടില്ല . എന്റെ ഊണ് കഴിയുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ എല്ലാരും കൂടി ഒരുമിച്ചു സ്കൂളിലേക്ക് പോവും . അപ്പോഴേക്കും ബെല്‍ അടിക്കാന്‍ സമയം ആയിട്ടുണ്ടാകും . പോകുന്ന വഴിക്ക് ഒരു വീട്ടില്‍ എപ്പോഴും കായ്ച്ചു നില്ക്കുന്ന ഒരു 'കാരക്ക ' മരം ഉണ്ട്. മിക്കപ്പോഴും അതിന്റെ പഴുത്ത കായ്കള്‍ താഴെ വീണു കിടപ്പുണ്ടാവും . ഞങ്ങള്‍ അത് പെറുക്കി എടുക്കാന്‍ ചെന്നാല്‍ ആ വീട്ടുകാര്‍ വഴക്ക് പറയും. ആര് വഴക്ക് കേള്‍ക്കാന്‍ നില്ക്കുന്നു? കാരക്ക താഴെ കണ്ടാല്‍ പെറുക്കി എടുത്തു ഒരോട്ടമാണ് .

അമ്മ വീടിന്‍റെ തൊട്ടു അടുത്ത വീട്ടില്‍ ഒരു അമ്മാമ്മ താമസിക്കുന്നുണ്ട് . അവര്‍ മാത്രമെ ഉള്ളു അവിടെ. ഞങ്ങള്‍ ആ വീട്ടില്‍ കയറാതെ പോവാറില്ല. അവിടത്തെ പ്രത്യേകത എന്താന്ന് വെച്ചാല്‍ ആ വീടിന്റെ മുറ്റം നിറയെ ഒരേ ഒരു പൂ മാത്രമെ ഉള്ളു. വെളുത്ത ലില്ലി പൂക്കള്‍ . ആ തൊടി നിറയെ എപ്പഴും വെള്ളപ്പൂക്കള്‍ വിരിഞ്ഞു നില്ക്കും. വീട്ടിലോട്ടു പോവാനുള്ള ഒരു വഴി മാത്രം ഒഴിച്ചിട്ടു കൊണ്ടു നിറയെ നിറയെ പൂക്കള്‍ ആണ്. ആ വീടിന്റെ പുറകു വശത്തും ഒക്കെ ലില്ലി പൂക്കള്‍ മാത്രം.ഞാന്‍ എന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ പിന്നീട് ഒരിക്കലും ഇത്ര അധികം ലില്ലി പൂക്കള്‍ എവിടെ എങ്ങിലും ഇതു പോലെ ഒരുമിച്ചു വിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ല.

ഞങ്ങള്‍ അവിടെ ചെല്ലുന്നത് ഒരു ദുരുദ്ദേശം കൊണ്ടാണ്.. ആ പൂ പറിച്ചാല്‍ അതിന്‍റെ നീണ്ട തണ്ടിന്റെ താഴെ ഭാഗം കടിച്ചു കളഞ്ഞിട്ടു ചുണ്ട് കൊണ്ടു ഒന്നു വലിച്ചാല്‍ നിറയെ തേന്‍ കിട്ടും. അത് കുടിക്കാനാണ് ഞങ്ങള്‍ അവിടെ ചെല്ലുന്നത്. ഒരിക്കലും ആ അമ്മാമ്മ ഞങ്ങളെ വഴക്ക് പറഞ്ഞു ഓടിച്ചിട്ടില്ല . ഒരു പക്ഷെ എന്‍റെ അമ്മ വീട്ടുകാരെ ഓര്താവാം . മുറ്റം കടന്നാല്‍ തന്നെ പൂക്കളുടെ വാസന കിട്ടും. സാധിക്കുമ്പോള്‍ ഒക്കെ ആ പൂവ് പൊട്ടിച്ചു തേനും കുടിച്ചിട്ടേ ഞങ്ങള്‍ മടങ്ങുക ഉള്ളു .

പിന്നീട് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട് ..ആ അമ്മാമ്മ ഒത്തിരി പാവപ്പെട്ടവള്‍ ആയിരുന്നു. കല്യാണമേ കഴിച്ചിട്ടില്ല . എന്നിട്ടും അവര്‍ അനാഥാലയത്തില്‍ നിന്നും ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ ദത്തെടുത്തു . (ചേച്ചിയെ ഞങ്ങള്‍ അവിടെ കാണാറുണ്ട് ). അവര്‍ അടുത്ത വീടുകളില്‍ എല്ലാം പണിക്കു പോയി ആ മകളെ പഠിപ്പിച്ചു . ജീവിതത്തില്‍ ആകെ ആ അമ്മാമ്മക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നത് ആ മോള്‍ മാത്രം ആയിരുന്നു.ഒരു പക്ഷെ ആ അമ്മാമ്മയുടെ ഹൃദയ നയിര്മല്യം കൊണ്ടാവാം ആ മുറ്റത്തു നിറയെ വിശുദ്ധിയുടെ പര്യായമായ ലില്ലി പൂക്കള്‍ വിടര്‍ന്നു നിന്നത് . സ്വന്തമായിട്ട് ജീവിക്കാന്‍ വക ഇല്ലാഞ്ഞും ഒരു കുഞ്ഞിനെ, അതും ഒരു പെണ്‍കുട്ടിക്കും കൂടി ജീവിതം കൊടുക്കാന്‍ സന്മനസ്സുണ്ടാവുക എന്നത് ഒരു വലിയ കാര്യം തന്നെ. എത്ര പേര്‍ക്ക് അതിന് സാധിക്കും? എവിടെ ലില്ലി പൂക്കള്‍ വിരിഞ്ഞു നില്ക്കുന്നത് കാണുമ്പോഴും ഞാന്‍ ഇപ്പോഴും ആ അമ്മാമ്മയെ ഓര്‍ക്കാറുണ്ട് .

സ്വയംവരം

രാധേ നിനക്കു സുഖം ആണോ? ഉദ്യാനനഗരിയില്‍ നിന്നും കൃഷ്ണന്റെ വിളി വന്നു. ഓ , ഇപ്പോഴെങ്ങിലും വിളിക്കാന്‍ തോന്നിയല്ലോ. വിശേഷങ്ങള്‍ ഉണ്ടായാലേ ഇപ്പോള്‍ ഫോണിംഗ് ഉള്ളു.. പണ്ടു നാല് കൊല്ലം ഒരുമിച്ചു ഒരേ ബെന്ചില്‍ ഇരുന്നു ചാറ്റ് പഠിച്ചതാണ്. രഹസ്യങ്ങള്‍ പരസ്പം പങ്കു വെക്കാന്‍ മത്സരം ആയിരുന്നു അന്ന്. അന്ന് എന്നും വിശേഷങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു..വിശേഷങ്ങളുടെ ഉല്‍സവം . പ്രണയത്തിന്റെ പൂക്കാലം . ഒരു ചെറി മരം പൂത്തപോലുള്ള പ്രണയം !!

രുക്മിണി സ്വയംവരം നടക്കാന്‍ പോകുന്നു എന്ന്. ഹൊ രാധക്ക് ആശ്വാസമായി. ബൈബിള്‍ പഠിച്ചിട്ടുള്ള അവള്‍ പറഞ്ഞു..നിന്റെ മക്കള്‍ ഈ ഭൂമിയില്‍ മണ്ണിന്റെ തരികളെ പോലെ നിറയട്ടെ .. മറ്റെന്തു പറയാന്‍?? ഇനി രാധക്ക് ഉറങ്ങാം. നെന്ചിലെ കനല്‍ തീര്ത്തും കെട്ടു.

ലാപ്‌ ടോപ്പില്‍ തല വെച്ചു രാധ ഉറങ്ങുമ്പോള്‍ പണ്ടു കൃഷ്ണന്‍ അയച്ചു കൊടുത്ത ഒരു ഗാനം അതില്‍ നിന്നും ഒഴുകിവരുന്നുണ്ടായിരുന്നു ... അതിന്റെ lyrics താഴെ..

I Just Called to Say I Love You - Stevie Wonder
No new years's day

to celebrate

no chocolate covered candy hearts to give away

no first of spring

no song to sing

in fact here's just another ordinary day

No April rain

no flowers bloom

no wedding saturday within the month of June

But what it is

Is something true

Made up of these 3 words that I must say to you

I just called to say I love you

I just called to say how much I care

I just called to say I love you

And I mean it from the bottom of my heart

No summer's high

No warm July

No harvest moon to light one tender August night

No autumn breeze

No falling leaves

Not even time for birds to fly to southern skies

No libra sun

No halloween

No giving thanks to all the Christmas joy you Bring

But what it is

Though old so new

To fill your heart like no 3 words Could ever do.

I just called to say I love you

I just called to say how much I care

I just called to say I love you

And I mean it from the bottom of my heart.

I just called to say I love you

I just called to say how much I care

I just called to say I love you

And I mean it from the bottom of my heart

Of my heart

Baby of my heart

പല്ലി

എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ചാറ്റിലൂടെ പറഞ്ഞ ഒരു കഥ ഇവിടെ പകര്‍ത്തുന്നു...

frnd: എനിക്കറിയാവുന്ന ഒരാള്‍ ..

അയാളുടെ കഥ

പറയാം me:

ഉം frnd: നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ അത്യാഗ്രഹം...കുഴിയില്‍ ചാടിച്ച കഥ

me: ഉം

frnd: അയാള്‍ ദൈവത്തോട് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു
മി:ഉം
frnd: അയാള്‍ക്കെവിടേയും കടന്നു ചെല്ലാന്‍ തക്കവണ്ണം ഒരു രൂപം കൊടുക്കണേയെന്ന് കാരണം...
അടുത്ത വീട്ടിലെ ‘ആന്റി’ ഭയങ്കര പീസ് അയാള്‍ നോക്കുമ്പോ...
അവര്‍ മുട്ടന്‍ എക്സിബിഷന്‍... ;)
me: :)
frnd: അയാള്‍ടെ കണ്ട്രോള്‍ പോവാന്‍ തുടങ്ങി...
നെഞ്ച് പടാപടാമിടിക്കുവാന്‍ തുടങ്ങി...
അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ അയാളെ
me: ഉം
frnd: ഇന്‍ഡയറക്ടായിഇന്വ്വൈറ്റ് ചെയ്യുവാന്‍ തുടങ്ങിയതോടേയാണ് ദൈവത്തിന്റെ ഹെല്പ് ചോദിച്ചത്... ഒരു നിദ്രാവിഹീനമായ രാത്രി ദൈവം ഇഷ്ടന്റെ മുന്നില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു
me: ഇതു ആരു പടച്ച കഥ ? നീയോ ?
frnd: ആരാ‍യാല്‍ എന്താ സംഭവിച്ചത് :)
me: ഉം
frnd: ആരു പടച്ചതായലെന്താ... ഗുണപാഠം ലാസ്റ്റ്
me: ഉം
frnd: വത്സാ, എന്താണ് നിന്നെ മഥിക്കുന്ന പ്രശ്നം..?
അയാള്‍: എല്ലാമറിയുന്ന അങ്ങ്, ഇങ്ങനെ ചോദിക്കരുത്...
എനിക്ക് എവിടേയും ആരുടേയും കണ്ണില്‍പ്പെടാതുള്ള ഒരു രൂപം വേണം
me: ഉം
frnd: ദൈവം ഒന്നാലോചിച്ചു... ഈച്ച??
അയാളും ഒന്നാലോചിച്ചു
me: നല്ല ഐഡിയ ആണ് ട്ടോ
:P
frnd: വാഹ്! ഇതു മതി !
ഈച്ച മതി :)
frnd: ദൈവം അരയിലെ സ്വിച്ക് അമര്‍ത്തിയതും....
ലയാള്‍ ഈച്ചയായി മാറി
me: lol എന്നിട്ടോ?
(ഇപ്പൊ എന്റെ ഫ്രണ്ട് dc ആയി)
ഫ്രണ്ട്: ഈ പരിപാടിയില്‍ തടസ്സം നേരിട്ടതില്‍ ഖേദിക്കുന്നു ;)
me: ഓക്കേ
frnd: കഥ തുടരണോ?
me: രസം പിടിച്ചു വരുക ആയിരുന്നു
:)
frnd: ആണോ
me: ഉം
frnd: എവിടം വരെ പറഞ്ഞു?
me: എന്താ സംഭവിച്ചത് എന്നറിയണമല്ലോ ഈച്ചയായി മാറി
frnd: ആ അതു കഴിഞ്ഞ്?
me: എന്ത് സംഭവിച്ചു
frnd: എവിടം വരെ പറഞ്ഞു ?
me: ലയാള്‍ ഈച്ചയായി മാറി
frnd: ഉം
അയാള്‍ ആന്റിയുടെ മുറ്റത്തേക്ക് ഒരു മിഗ് 21 കണക്കേ പറന്നിറങ്ങി.
me: ഉമfrnd: ആന്റിയാണെങ്കില്‍...
അയാള്ക്ക് വേണ്ടി കണ്ണെറിഞ്ഞു...
തലേ രാത്രിയിലെ സംഭവ വികാസങ്ങള്‍ ആരറിയാന്‍
me: ഉം
frnd: ഒരു ഈച്ച യെ ആരു കാണാന്‍
me:ഹ ഹ
കണ്ടാലും വിശേഷമില്ല
:)
frnd: ഒരു വിശേഷവുമില്ല...
me: അപ്പൊ മോറല്‍ ഓഫ് ദ സ്റ്റോറി ?
frnd: കഥ തീര്‍ന്നിട്ടില്ല
me: ശരി..പറ
frnd: ആസ് യൂഷ്വല്‍ ... ആന്റി കുളിക്കാന്‍ കയറുന്നതും നോക്കി ഈച്ച വെയിറ്റ് ചെയ്തു
me: lol
frnd: യാഹ്...
ആന്റി അത്രയ്ക്ക് ആണ് അയാളെ അഡിക്ട്റ്റ് ആക്കിയത്...
me: ഉം
frnd: ആന്റി തന്റെ പതിവ് ‘നോട്ടക്കാരനെ’ കാണാത്തതിലും കാണിക്കാന്‍ പറ്റാത്തതിലുമുള്ള വിഷമത്തില്‍(?) കുളിപ്പുരയില്‍ കയറി വാതിലടച്ചു
me: ഉം
frnd: എക്സപ്ലയിന്‍ ചെയ്യണോ? :)
me: അധികം details വേണ്ടാ
frnd: പക്ഷെ, അതാണ് അതിന്റെ ഒരു ത്രില്‍ :)
me: വേണ്ടാ :)
ഞാന്‍ ഊഹിച്ചോളാം :)
frnd: വായനക്കാരന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂട്ടണം...
me: ഇതു വായനക്കാരി അല്ലെ?
അപ്പൊ ഇത്ര മതി..ബാക്കി പറ
frnd: അല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ, അടൂര്‍ ഗോപലകൃഷ്ണന്‍ സ്റ്റൈല്‍ കാണിക്കണം.. :)
me: :)
frnd: വായിക്കുന്നാള്‍ കാരന്‍ ആണോ കാരിയാണോ എന്ന് നോക്കീട്ടാണോ കഥാകാരന്‍ കഥ പറയുന്നത് ?
me: ഇതു കഥ കേള്‍ക്കുവല്ലേ ?
അപ്പൊ കാരി ആണേ കേള്‍ക്കുന്നത് :)
frnd: അതു തന്നെയ പറഞ്ഞെ പക്ഷെ ഇതില്‍ സെക്സൊന്നുമില്ല :)
me: ശരി എങ്കില്‍ പറ
ഫ്രണ്ട്: ഇത്രയും നേരം നമ്മള്‍ കണ്ടത് ട്രോളി, ക്രെയിന്‍ കാമറ കൊണ്ടുള്ള ഷോട്ട്സ്... :)
me: :)
ഇനി ആണോ റിയല്‍ ആക്ഷന്‍ വരണത് ?
frnd: ആന്റിയുടെ എടുപ്പും തുടുപ്പും ഒക്കെ ഒപ്പിയെടുത്തത് ആ ഷോട്ടുകളിലൂടെ...
ബാക് റ്റു കഥ
me: ഉം
ഈച്ച ആന്റ്യെ കണ്ടു അത്രയല്ലേ ഉള്ളു കാര്യം?
frnd: ഈച്ചയിഷ്ടന്‍ വെന്റിലേറ്ററിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് ‘ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ’ പറന്ന് കയറി എന്നിട്ട് ഒരു മൂലയില്‍ പമ്മിയിരുന്നു
me: ഉം
frnd: ഒരു ഈച്ചയുടെ രൂപമെങ്കിലും, ഉള്ള് പാവം ആ അയാളുടേതായിരുന്നല്ലോ
me: എന്നിട്ടോ ?
ആന്റി ഈച്ചയെ അടിച്ച് കൊന്നു കാണും അല്ലെ?
:(
frnd: ഇനി ക്രെയിന്‍, ട്രോളി ഷോട്ട്സ് ഇല്ല
ലൊല്‍ നോ
me: ഉം എവിടെക്കാ കഥ കൊണ്ടു പോണത് ?
ബോര്‍ അടിച്ച് തുടങ്ങി (വായനക്കാര്‍ക്ക്‌ )
frnd: ഈച്ചയുടെ കണ്ണിലാണ് ഇപ്പോ കാമറ
me: :)
frnd: ഈച്ച കാണുന്നതായിട്ടാണ് നമ്മളും കാണുന്നത് :)
me: ഉം
frnd: ഇനിയുള്ള ഭാഗം, സാദാ വായനക്കാര്‍ക്ക് ബോറടിക്കൂല്ല ;)
me: ബാക്കി ?
(ഇപ്പൊ ഫ്രണ്ട് വീണ്ടും dc ആയി)
മി: ഇതു FM റേഡിയോ കേള്‍ക്കുന്നത് പോലുന്ടെല്ലോ ..
ഇടക്കിടെ ഉള്ള breaks
frnd : ബാക്ക് എഗേന്‍
me: ഉം
frnd: ഈച്ച ശ്വാസമടക്കിയിരുന്നു
me: ഉം
frnd: തന്റെ ഒരു ചുടുനിശ്വാസം പോലും ആന്റിയുടെ മുഖത്തോ മറ്റിടങ്ങളിലോ പതിയരുതെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു...
ആന്റി ധരിച്ചിരുന്ന സാരി അഴിച്ച് അയയില്‍ ഇട്ടു...
ലൊല്‍
സാരിയെങ്കില്‍ സാരി :)
me: ഓ
frnd: വേണ്ട, നൈറ്റി മത്യോ?
me: details വേണ്ടാ ട്ടോ
frnd: ലൊല്‍
വേണം
നിങ്ങളും കുളിക്കാറുള്ളതല്ലേ :)
ലൊല്‍
me: ഉം
അതിപ്പോ എല്ലാരും ചെയ്യുന്നത് തന്നെ അല്ലെ?
:)
frnd: അതെ. പക്ഷെ , ഞാന്‍ സാരി ഉടുക്കാറില്ല :)
me: ലോള്‍
ഫ്രണ്ട്: :)
me: lol ശരി സമ്മതിച്ചു. ബട്ട് കഥ അവസാനിപ്പിച്ചേ പറ്റൂ..
frnd: ലോല്‍,
കൂടാതെ... കുളിക്കാന്‍ പോവുന്ന ഒരു സ്ത്രീ അവളറിയതെ അവളെ നിരീക്ഷിച്ച്,
സാരി അഴിച്ച് അയയില്‍ ഇടുന്നത് കണ്ടിട്ടുമില്ല :)
me: ഹഹ
frnd: അടുത്ത ഊഴം ആ ചുവന്ന ബ്ലൌസിന്റെ ആയിരുന്നു :)
ലൊല്‍
me: അങ്ങനെ പീസ് പീസ് ആയിട്ടു കഥ വേണ്ടാ...grrrrrrrr
frnd: ഹഹ
me: എനിക്ക് ഇങ്ങനെ പോയാല്‍ ബാക്കി കേള്‍ക്കണ്ട :)
frnd: ഒരുമിച്ചു പറഞ്ഞാലെന്തുട്ട് രസം ?
:)
എങ്കില്‍ ന്ന പിടിച്ചോ :)
me:
: വല്യ വല്യ കഥാകാരനമാര്‍ ഇതൊക്കെ പച്ച മലയാളത്തില്‍ എഴുതി, വായിക്കുന്നതിന് നോ പ്രൊബ്ലം :) അല്ലെ :)
മ്മള്‍ സംഭവിച്ച ഒരു കഥ പറഞ്ഞതാ കുറ്റമായ് പോയത് :)
me: അതെ അത് ശരി..
ഇങ്ങനെ പക്ഷെ കഥ കേള്‍പ്പിക്കരുണ്ടാവില്ല
frnd: ആഹ് അതറിയില്ല :)
me: കഥ കേള്‍പ്പിക്കുംപോ സെന്‍സറിങ് വേണം :)
frnd: എങ്കില്‍ ഇവിടെ നിര്‍ത്ത്യേക്കാംസ് :)
സംഭവം ക്ലിയറായ് പറഞ്ഞാലെ അതിന്റെ രസമുള്ളൂ :)
me: അതേ..details ഇല്ലാതെ പറ...കേള്‍ക്കാം
ഓ ..നിന്നെ കൊണ്ട് തോറ്റു.. :)
frnd: ശരി
me: ഈച്ച ഇപ്പോഴും ടോഇലെറ്റ് ഇല്‍ ആണേ ..
അതിന് ശ്വാസം മുട്ടുന്നുണ്ടാവും
frnd: അവര്‍ ഉടയാടകളൊന്നൊന്നായ് അഴിച്ച് അയയില്‍ തൂക്കി...
ഈച്ച കണ്ണുംതള്ളിയിരിക്കുന്നു.
ജീ‍വിതത്തില്‍ ആദ്യമായ് ഒരു സുവര്‍ണ്ണാവസരം കൈവന്നിരിക്കുന്നു.
ഈ ദൈവത്തെ നേരത്തേ വിളിച്ചാ മത്യാരുന്നു.
me: ലോള്‍
frnd: അവന്‍ ആന്റിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി...
പിന്നെയവന്റെ നോട്ടം
താഴേക്ക്
താഴേക്ക്...
താഴേക്ക്...
താഴേക്ക്....
ഗ്ലപ്പ് !
me: :)
frnd: എന്താവും ?
:)
me: ഈശ്വര
frnd: ഉം ?
പെണ്ണാണെങ്കില്‍ പറ :)
ലൊള്‍
me: ഈച്ച നോക്കിയതല്ലേ ഉള്ളു?
ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല :)
ഒരു ഈച്ച നോക്കിയാല്‍ എന്തു സംഭവിക്കാന്‍ :)
frnd: പക്ഷെ ഇവിടെ സംഭവിച്ചല്ലോ
ജസ്റ്റ് ഹേര്‍ഡ് എ നോയിസ് ഗ്ലപ്
me: ?
frnd: അത്ര തന്നെ :)
ഗസ്സൂ :)
me: ഓ ..ഈച്ചേ പല്ലി പിടിച്ചു ??
frnd: എ നോയിസ് പ്രൊഡ്യൂസ് ഡ്
ഹു ?
me: പല്ലി
frnd: ഹൌ?
പള്ളീപോയ് പറഞ്ഞാ മതി :)
me: പല്ലിക്ക്‌ ഈച്ചേ പിടിക്കാന്‍ ആരെങ്ങിലും പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കണോ ?
:P
frnd: ആ ജമണ്ടന്‍ പല്ലി തന്റെ ചിറി തുടച്ച് അടുത്ത ഇരയെ തപ്പി അടുത്ത ലൊക്കേഷനിലേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു....
me: :) പാവം
frnd: പക്ഷെ, ഈച്ചയ്ക്ക് ദൈവത്തിന് വേണമെങ്കില്‍ ഏതു നേരത്തും ഏതു രൂപത്തിലും മാറാന്‍ കഴിയുന്ന രൂപം കൊടുക്കാമായിരുന്നു ബട്ട് ദൈവം എല്ലാം കാണുന്നു... അറിയുന്നു :)
അതെ പാവം
ദുരാഗ്രഹം
me: അങ്ങനെ വന്നാലും രക്ഷ കിട്ടില്ല ..
അവിടേം ആരെങ്ങിലും ഉടുപ്പെല്ലാം അഴിച്ചു വെച്ചാല്‍ ആ രൂപം നോക്കി കൊണ്ടു ഇരിക്കില്ലേ ?
frnd: ഈച്ചയാവുന്നതിന് പകരം അയാള്‍ക്ക് ആന്റിയെ ഒന്ന് മുട്ടിനോക്കാമായിരുന്നു ;)
ലൊള്‍
me: ഹ ഹ
frnd: മുട്ടിയാല്‍ തുറക്കാത്തതെന്തുണ്ട് ?
കൂടാതെ ആന്റി ഒടുക്കത്തെ ട്യൂണിംഗുമായിരുന്നല്ലോ
me: അല്ലാ ഇവിടെ ആന്റി റെഡി ആണെന്ന് പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് പാവം ഈ പണിക്കു പോവണ്ടാരുന്നു frnd: ഹൊ! എനിക്കതോര്‍ത്തിട്ട് സഹിക്കണില്യ ;)
ലൊള്‍
me: :)
frnd: യാ യാ
me: ഇനി ചോദിക്കട്ടെ ..നീ ആണേല്‍ എന്താ ദൈവത്തോട് ചോദിക്കാ ?
frnd: അത്യാര്‍ത്തി വരുത്തിവച്ചത്...
ഹഹഹ് ! അതു കലക്കി

കഥ ഇവിടെ നിറുത്തുന്നു...

വാല്‍ക്കഷ്ണം: ഈ ഫ്രണ്ട് നെ ഇപ്പൊ കാണാറേ ഇല്ല... ഇനി വല്ല പല്ലി പിടിച്ചോ ആവോ? ;)
ഗുണപാഠം : എല്ലാര്ക്കും മനസ്സിലായി കാണുമല്ലോ? ഇനി ഞാന്‍ പറഞ്ഞു തരണോ? :P
കടപ്പാട്: മറ്റാരോട്‌? ഈ ചാറ്റില്‍ വന്നു കഥ പറഞ്ഞ പ്രിയ സുഹൃത്തിനോട്.. :D

പാല പൂത്തപ്പോള്‍ ..

ആരെങ്ങിലും ഒരു പക്ഷേ കേട്ടാല്‍ കളിയാക്കും കാരണം ഞാന്‍ ഇതു വരെ ഒറിജിനല്‍ പാല പൂത്തു കണ്ടിട്ടില്ല. അതിന്‍റെ ഗന്ധം എന്താണെന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു . ഇന്നലെ വരെ. കാണുന്ന മരങ്ങളെല്ലാം പാല ആണെന്ന് ആയിരുന്നേല്ലോ എന്‍റെ ധാരണ.ഇപ്പോ എന്റെ ഒരു പാല മരംചെമ്പകം ആയി മാറി (ബ്ലോഗ് പോസ്റ്റ് കാണൂ..http://raadha.blogspot.com/2008/08/blog-post_12.html ) ഈയിടെ ആണ് ഒറിജിനല്‍ പാല മരം, അതായത് നമ്മുടെ യക്ഷി കഥകളിലെ പാല മരം തിരിച്ചറിഞ്ഞത് . പിന്നെ പോകുന്ന വഴികളില്‍ ഉള്ള പാലമരങ്ങള്‍ എല്ലാം നോക്കി വെച്ചു. ഇനി ഇതിന്‍റെ മണം എങ്ങനെ അറിയും ?

ഒരു പാടു പാട്ടുകളിലും , കഥകളിലും ഒക്കെ വര്‍ണിച്ചിട്ടുണ്ട് ഇതിന്‍റെ വശ്യ മോഹനമായ മണം. യക്ഷി വരുമ്പോ ഈ മണം ഉണ്ടാകും എന്നൊക്കെ ആണെല്ലോ സങ്കല്പം .എങ്ങനെ ഇരിക്കും ഇതിന്‍റെ പൂക്കള്‍ എന്നറിയാന്‍ ഒരു ചെറിയ ഗവേഷണം നടത്തി. പാലപ്പൂക്കളുടെ ഇതിനൊപ്പം ഉള്ള ഇമേജ് അയച്ചു

തന്ന സുഹൃത്തിനു നന്ദി. പക്ഷെ മണം അറിയില്ലെല്ലോ ?

എന്‍റെ ഓഫീസിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് ഒരു പോലീസ് സ്റ്റേഷന്‍ ഉണ്ട്. അതിന്‍റെ മുന്‍പില്‍ ഒരു പാല മരവും ഉണ്ട്. ഒരു ദിവസം കണ്ടു വളരെ താണ ഒരു ചില്ലയില്‍ ഉള്ള ഇലകള്‍ക്ക്‌ ഒരു നിറവ്യത്യാസം . അടുത്ത് പോയി സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. നിറയെ മൊട്ടുകള്‍ ഇട്ടിരിക്കുന്നു . പിന്നെ പ്രാര്ത്ഥന ആയിരുന്നു..ഈശ്വര ഇതു വിരിയുമ്പോ എനിക്ക് അവധി ദിവസമാകരുതെ എന്ന്. അങ്ങനെ വെള്ളിയാഴ്ച എത്തി. പൂ വിരിഞ്ഞില്ല . തിങ്കളാഴ്ച്ച വരുമ്പോഴേക്കും വിരിഞ്ഞു വീണു പോകരുതേ എന്നായി പിന്നെ പ്രാര്ത്ഥന. ഇന്നലെ തിങ്കളാഴ്ച്ച. രാവിലെ സ്റ്റോപ്പില്‍ ബസ്സ് ഇറങ്ങിയ ഉടനെ തന്നെ നോക്കി. പൂക്കള്‍ വിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്‌ . വൈകിട്ട് അല്‍പ്പം നേരത്തെ ഇറങ്ങി ഒരു കുഞ്ഞു പൂ എന്ഗിലും പെറുക്കി എടുക്കണം എന്ന് മനസ്സില്‍ കരുതി.

എന്നും വൈകിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് പോരാന്‍ മിക്കവാറും എന്‍റെ ഒരു കൂട്ടുകാരി കൂടെ കാണും. അവളോട്‌ കാര്യം പറഞ്ഞു. അതിനെന്താ നമുക്കു നോക്കാലോ എന്ന് അവള്‍ പറഞ്ഞു. അവള്‍ക്കറിയാം പാല പൂ എങ്ങനെ ഇരിക്കും എന്ന്. എന്നെ പോലെ വിവരദോഷി അല്ല . വൈകിട്ട് 5 മിനിറ്റ് നേരത്തെ ഞങ്ങള്‍ ഇറങ്ങി.ബസ്സ് സ്റ്റോപ്പില്‍ തന്നെ ആണ് ഈ പാലമരം . പോലീസ് സ്റ്റേഷന്റെ മുന്‍പില്‍ നിറയെ ആളുണ്ട് , പോലീസും ഒക്കെ ഉണ്ട്. സ്റ്റോപ്പില്‍ ഒരു ബസ്സ് പാര്‍ക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഒരു സെക്കന്റ് കൊണ്ടു അവള്‍ ഒരു പൂമരക്കമ്പ് തന്നെ ഒടിച്ചെടുത്തു എന്‍റെ കൈയ്യില്‍ തന്നു. കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഞാന്‍ പോലും ഒന്നു വിരണ്ടു . എന്റെ കൈയ്യില്‍ നിറയെ പൂക്കളും , രണ്ടു ഇലകളും അടങ്ങിയ ഒരു പൂമരക്കമ്പ്!!. മാവിന്റെ പൂക്കുലയോട് സാദൃശ്യമുള്ള ഒരു പൂക്കമ്പ് . എന്തൊരു രൂക്ഷമായ മണം. ഞങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തി കണ്ടു ഒരു സ്ത്രീ ബസ്സില്‍ നിന്നു ഉറക്കെ പറഞ്ഞു..'അയ്യോ ദേ പാലപ്പൂ പറിച്ചു '. ഞങ്ങള്‍ കേട്ട ഭാവം വെച്ചില്ല . ഇനി ഇതു പറിക്കാന്‍ ഒന്നും പാടില്ലാത്ത പൂവാണോ ? ആവോ ആര്‍ക്കറിയാം ? കൈയ്യില്‍ കിട്ടിയ ഉടന്‍ മണത്തു ..ഹൊ, എന്താ ഒരു മണം. ഏതാണ്ട് 'സര്‍വ സുഗന്ധി ' അല്ലെങ്ങില്‍

, 'all spices' എന്ന ഇലയുടെ മണം പോലെ ഉണ്ട്.

വളരെ ഭദ്രമായി സൂക്ഷിച്ചു പൂ വീട്ടില്‍ എത്തിച്ചു . ബസ്സ് മുഴുവന്‍ ഇടക്കിടക്കു നല്ല മണം വരുന്നുണ്ട്. ഞങ്ങള്‍ ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ ഇരുന്നു. പൂക്കള്‍ ഏതാണ്ട് വിരിയുന്ന സമയം ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.7 മണി ആയി. കാറ്റു വരുമ്പോള്‍ നല്ല മണം. പതിവു പോലെ എന്നെ കാത്തു എന്റെ കൂട്ടുകാരന്‍ നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്‌. ബൊക്കെ പിടിക്കുന്നത്‌ പോലെ ആണ് പൂ കൈയ്യില്‍ പിടിച്ചിരുന്നത് . കക്ഷിയെ കണ്ടപ്പോ പയ്യെ ഒന്നു താഴ്ത്തി പിടിച്ചു . കണ്ടപ്പോ തന്നെ ചോദിച്ചു. 'ഇതെവിടുന്നാ പാലപ്പൂ?' ഓഹോ , അപ്പൊ അഗ്ഞാനി ഞാന്‍ മാത്രം!.

വീട്ടില്‍ കൊണ്ടു വന്നു മക്കളെ രണ്ടു പേരെയും കാണിച്ചു. ഇനി ഇവര്‍ ഇതിന്‍റെ മണം അറിഞ്ഞില്ല , കേട്ടില്ല എന്ന് പറയരുതല്ലോ . ഡൈനിങ്ങ്‌ ടേബിള്‍ ഇല്‍ ഒരു സോസിന്റെ കുപ്പിയില്‍ വെള്ളം നിറച്ചു പൂക്കുല ഇറക്കിവെച്ചു . ഇനിയും മൊട്ടുകള്‍ വിരിയാന്‍ ഉണ്ട്. വീട് മുഴുവന്‍

മണം. പൂ ഒന്നു മണം പിടിച്ചിട്ടു ഭര്ത്താവ് പറഞ്ഞു, 'എന്തൊരു വൃത്തികെട്ട മണം'. എന്‍റെ സ്വഭാവം മുന്‍കൂട്ടി അറിയാവുന്നതു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു 'നീ ഇതു ബെഡ് റൂമിലേക്ക്‌ കേറ്റരുത് ട്ടോ ' എന്ന്. അടുക്കളയില്‍ പണിക്കു കേറാന്‍ നേരം എടുത്തു അടുക്കളയില്‍ വെച്ചു. അത്രയും മണം മിസ് ആവരുതല്ലോ . 8.30 ആയപ്പോ എല്ലാ പൂക്കളും വിരിഞ്ഞു. നല്ല വെള്ള നിറം അല്ല പൂക്കള്‍ക്ക് , ഇളം പച്ച കലര്‍ന്ന വെള്ള.ഞാന്‍ പതിയെ എണ്ണി നോക്കി. 47 പൂക്കളുണ്ട്‌ , പാതി വിരിഞ്ഞതും , മുഴുവന്‍ വിരിഞ്ഞതും ഒക്കെ ആയിട്ട് . ധാരാളം മൊട്ടുകളും . രാത്രി ഉറങ്ങാന്‍ പോവുന്നതിനു മുന്നേ പതിയെ വെള്ളം തളിച്ച് വെച്ചു. എന്നെ വിസ്മയിപ്പിച്ച ഒരു സംഗതി ...ഈ പൂവിനു പലപ്പോഴും പല മണം, അകന്നു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ നേര്‍ത്ത നല്ല ഒരു സുഗന്ധം . അടുത്ത് നിന്നു മൂക്ക് മുട്ടിച്ചു മണം പിടിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു വല്ലാത്ത വന്യമായ മണം. ആകെപ്പാടെ പാല മണത്തില്‍ കുളിച്ച ഒരു രാത്രി കടന്നു പോയി.

രാവിലെ എണീറ്റപ്പോ ഒരു മണവും ഇല്ല. വളരെ അടുപ്പിച്ചു മണക്കുമ്പോള്‍ മാത്രം ഒരു ചെറിയ മണം. ഈശ്വര ഇന്നലെ ഈ വീട് മുഴുവന്‍ സുഗന്ധം പരത്തിയ പൂ ആണോ ഇതു എന്ന് പോലും സംശയിക്കും .എന്‍റെ ഒരു സുഹൃത്ത് ഈ വിവരം അറിഞ്ഞപ്പോ പറഞ്ഞു, സുന്ദരിമാര്‍ പാല പൂ കൈ കൊണ്ടു തൊടാന്‍ പാടില്ലാന്നു . എന്തായാലും തൊട്ടു പോയി... എനിക്ക് ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല . എന്നെ പിടിക്കാന്‍ ഒരു യക്ഷിയും ഗന്ധര്‍വനും വന്നില്ല. ഈ ബ്ലോഗ് വായിക്കുന്നവര്‍ ആര്‍ക്കെങ്ങിലും പാല പൂ മണം അറിയില്ലെങ്ങില്‍ ഇപ്പൊ തിരഞ്ഞോള് ...ഇതു പാല പൂക്കുന്ന സമയം ആണ്. മിസ് ചെയ്യല്ലേ . അങ്ങനെ എനിക്ക് വേണ്ടിയും ഒരു പാല പൂത്തു വീട്ടില്‍ കുപ്പിയില്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു എന്‍റെ രാത്രിയെ മത്തു പിടിപ്പിക്കാനായിട്ടു!!.

കരയുക

അടുത്തിടെ ഞാന്‍ tv യില്‍ 'തന്മാത്ര ' സിനിമ കണ്ടു. എപ്പോ കണ്ടാലും കണ്ണുകള്‍ നിറയാതെ കാണാന്‍ പറ്റാത്ത ഒരു സിനിമയാണ് അത്. അല്ഷിമേര്സ് അല്ലെങ്കില്‍ dementia യുടെ ദുരിതങ്ങള്‍ ഞാന്‍ കുറെ നേരിട്ടു കണ്ടിട്ടുണ്ട് . എന്‍റെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ ചേട്ടന്‍ , അതായത് ബ്രദര്‍ -ഇന്‍ -ലോ സെന്‍ട്രല്‍ ഗവണ്മെന്റ് സ്ഥാപനത്തിലെ ഒരു ഉയര്‍ന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥനായി റിട്ടയര്‍ ചെയ്തു. അതിന് ശേഷവും ക്ലാസ്സ് എടുക്കാന്‍ പല സ്ഥാപനങളിലും പോകുമായിരുന്നു . വളരെ ആക്റ്റീവ് ആയ ഒരു മനുഷ്യന്‍ . ധാരാളം പുസ്തകങ്ങളും വായിക്കും . Diabetics ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് ഒരു ദിവസം cerebral ഹെമരജ് ആയി.ഒരു വശം തളര്‍ന്നു. പതിയെ എണീറ്റ്‌ നടക്കാന്‍ സാധിച്ചു, അപ്പോഴേക്കും dementia ബാധിച്ചു .

ഓര്‍മ കുറവ് എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ഇങ്ങനെ ഉണ്ടോ ഒരു ഓര്‍മ കുറവ്? വീട്ടുകാര്‍ എല്ലാവരും ഇതെന്തു രോഗം എന്ന് മനസ്സിലാവാതെ പകച്ചു നിന്നു. ചേട്ടനെ നോക്കാന്‍ മാത്രം പ്രത്യേകം ആയയെ വെച്ചു. ചില സമയത്തു വെറും കുട്ടികളെ പോലെ. ആദ്യം ആദ്യം ആര്‍ക്കും രോഗം എന്താണെന്നു പിടികിട്ടിയില്ല . പല്ലു തേക്കുന്ന ബ്രഷ് മാറി തേക്കുക , പാന്റ്സ് മാറി ഉടുക്കുക , പിന്നെ വൈകിട്ട് നടക്കാന്‍ പോയിട്ട് തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് വരാതെ ചുറ്റി കറങ്ങുക . എന്നിട്ടു പരിചയമുള്ള ഓട്ടോ കാരന്‍ ആയതു കൊണ്ടു തിരികെ വീട്ടില്‍ എത്തിക്കുക .പാവം സ്വന്തം വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി പോലും മറന്നതാണെന്ന് ആരാ കരുതുക? അങ്ങനെ ആയപ്പോ ആകെ എല്ലാവരും വിഷമിച്ചു .

മക്കള്‍ രണ്ടു പേരുള്ളത് , ഒരാള്‍ കല്യാണം കഴിച്ചു ഭര്‍ത്താവിന്റെ വീട്ടില്‍, മറ്റേ ആള്‍ കുവൈറ്റില്‍ ഉയര്‍ന്ന ഉദ്യോഗത്തില്‍ .സകുടുംബം അവിടെ താമസം. ഭാര്യ (എന്‍റെ ഹസ്ബണ്ടിന്റെ ചേച്ചി ) കാന്‍സര്‍ വന്നു നേരത്തെ തന്നെ മരിച്ചു പോയി.അപ്പനെ നോക്കാന്‍ ഒരു സ്ഥിരം വേലക്കാരിയും , പിന്നെ ആയയും . പുറത്തു പോവാതെ ഇരിക്കാന്‍ അവര്‍ വീടിന്റെ ഗേറ്റ് പൂട്ടിയിട്ടു തുടങ്ങി . അപ്പൊ പിന്നെ പരാതികള്‍ ആണ്. രാവിലെ തന്നെ ചേട്ടനെ കുളിപ്പിച്ച് ആയ സിറ്റ് ഔട്ട് ഇല്‍ ഇരുത്തും , കാണാന്‍ വരുന്നവരോട് എല്ലാം ചേട്ടന്‍ പരാതി പറയും, എനിക്ക് ആരും ഒന്നും കഴിക്കാന്‍ തന്നില്ല !!! അപ്പോള്‍ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ടേ ഉണ്ടാവൂ . അങ്ങനെ ആയപ്പോ നോക്കാന്‍ നില്‍ക്കുന്നവര്‍ക്കും വെറുപ്പായി . അഹംകാരം എന്നാണ് ഓമനപേര് ഇട്ടതു .

പിന്നീട് ഡോക്ടറിന്റെ നിര്‍ദേശ പ്രകാരം ഇങ്ങനെ ഉള്ള രോഗികളെ നോക്കുന്ന ഒരു ഡേ കെയര്‍ സെന്റെറില്‍ ആക്കി. രാവിലെ അവിടെ നിന്നു ബസ്സ് വരും, സ്കൂള്‍ ബസ്സ് വരുന്നതു പോലെ, അവര്‍ കയറ്റി കൊണ്ടു പോവും , വൈകിട്ട് തിരിയെ കൊണ്ടു വിടും . വീട്ടുകാര്‍ക്ക് കൊറേ ഒക്കെ ആശ്വാസം ആയി.
പിന്നീട് ഒരു massive അറ്റാക്ക്‌ വന്നു ഇദ്ദേഹം മരണപ്പെട്ടു . എന്ഗിലും ഒരു പാടു വേദന ചുറ്റും നില്‍ക്കുന്നവര്‍ക്ക് തന്നിട്ടാണ് ഇദ്ദേഹം പോയത് .

'തന്മാത്ര' കണ്ടപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടു പേരും ചേട്ടനെ ഓര്‍ത്തു. ഞാന്‍ കരഞ്ഞു. ഭര്‍ത്താവ് കരയുന്നില്ല , കരയുന്നത് പുരുഷ ലക്ഷണം അല്ല എന്നല്ലേ പറയുന്നത് ? ഞാന്‍ നിര്‍ബന്ധിച്ചു കരയാന്‍ . ആണായാലും പെണ്ണായാലും ഇതു പോലുള്ള വികാരങ്ങള്‍ ഒരു പോലെ അല്ലെ? പിന്നെ കരയാന്‍ മടിക്കുന്നതെന്തിനാണ് ? കരയുക. വെറുതെ മസില്‍ പിടിച്ചിരുന്നു സ്വന്തം ഹൃദയം പൊട്ടിക്കല്ലേ ..